Co musisz wiedzieć o implantach zębowych

Nowoczesna stomatologia oferuje dziś szeroki wachlarz rozwiązań problemów wynikających z chorób zębów i dziąseł, których najpoważniejszym skutkiem jest utrata jednego lub większej ilości zębów. W tej sytuacji, poza konwencjonalnymi rozwiązaniami protetycznymi, takimi jak mosty czy protezy ruchome, pomocne okazują się
implanty zębowe. Dzięki nim można odtworzyć brakujący ząb bez konieczności szlifowania zębów sąsiednich, a w warunkach całkowitego bezzębia pomagają utrzymać protezę na podłożu nawet w czasie jedzenia.
Pacjentowi, który stoi przed koniecznością odtworzenia brakującego zęba, powstaje w głowie wiele pytań.
W tym artykule postaram się odpowiedzieć na te najczęściej zadawane.

lek. dent. Leszek Bury, Easydent Dental Clinic

Czy po zabiegu będę mieć od razu ząb?

Najczęściej udaje się osadzić ząb tymczasowy (prowizorium) zaraz po zabiegu.
Nie jest to praca ostateczna, ponieważ ząb docelowy możemy wykonać dopiero po okresie gojenia implantu. Implant jest tytanową śrubką, która po wszczepieniu w kość musi się z nią zrosnąć. Po tym procesie zwanym osteointegrajcą, do implantu przykręca się lub przykleja koronę zęba.
Istnieje wiele technik wykonania pracy implantologicznej, ale najpopularniejszą i najbezpieczniejszą jest technika odroczonego obciążenia implantu, czyli w żuchwie 3 miesiące, a w szczęce 6 miesięcy po zabiegu. Oznacza to, że pacjent otrzyma ząb ostateczny 3 lub 6 miesięcy od implantacji.

Czy implantacja boli?

Nie! Implantacja nie boli. W dobie współczesnych środków znieczulających jesteśmy w stanie wykonać zabieg całkowicie bezboleśnie.
Ból pojawia się po zabiegu, kiedy przestają działać środki podane w gabinecie. Każdy pacjent odbiera zabieg inaczej. Jedni mówią, że gojenie prawie nie bolało, a drudzy, że po zabiegu bolało mocno. Ból i obrzęk, o ile się pojawi, mija po 3-4 dniach. Pacjent po implantacji zostaje zabezpieczony w antybiotyk, środki przeciwbólowe i przeciw obrzękowe, dzięki którym może kontrolować gojenie rany.

Czy każdy pacjent może mieć wszczepiony implant?

Nie, nie każdy. Pacjent może zostać zdyskwalifikowany do zabiegu z powodu chorób, przebytych terapii lub z powodów niewystarczającej ilości kości. W trakcie badania lekarz zbiera wywiad i ocenia czy dany pacjent może poddać się zabiegowi.
Po wstępnej kwalifikacji przystępuje do oceny ilości kości w miejscu po utraconym zębie. Tutaj z pomocą przychodzi badanie Tomografii komputerowej, które bardzo precyzyjnie określa przestrzenną budowę kości jak i jej gęstość.

Kiedy najlepiej zdecydować się na implant?

Kość wyrostka zębowego, w której zakotwione są zęby, zanika w 40-60% w ciągu pierwszych trzech lat po utracie zęba.
Z miesiąca na miesiąc kości jest coraz mniej, a to przecież w kości chcemy umieścić implant. Najlepsze warunki kostnodziąsłowe uzyskuje się w 4-8 tygodniu od usunięcia zęba, choć i tutaj jest wiele technik postępowania.
Pacjent, który zgłasza się kilka lat po utracie zęba często, choć nie zawsze, ma na tyle zanikły wyrostek kostny, że implantacja jest niemożliwa. Wtedy, w niektórych warunkach, możliwa jest odbudowa kości dzięki specjalnym technikom i materiałom kościozastępczym, ale podnosi to trudność oraz koszt zabiegu.

Czy implant może się nie przyjąć?

Tak, może się nie przyjąć ale jest to tylko 1 do 4 procent przypadków. U osób młodych, zdrowych, nie przyjmujących leków i stosujących się do zaleceń pozabiegowych ten odsetek spada do zera. Powikłania takie jak utrata implantu zdarzają się
najczęściej z powodu nieuregulowanych chorób ogólnoustrojowych takich jak cukrzyca, nadciśnienie, choroby krwi, zaburzenia hormonalne i inne, oraz z powodu przyjmowanych leków. Ryzyko utraty implantu rośnie u osób uzależnionych od tytoniu, alkoholu i innych używek. Zazwyczaj po zebraniu wywiadu lekarz zalicza pacjenta do „grupy ryzyka” lub „grupy bez ryzyka” oraz informuje o tym pacjenta.

Czy implant będzie mi służyć do końca życia? Czy jest na to gwarancja?

Jest gwarancja na implant jako materiał, ale nikt nie może zagwarantować jak długo utrzyma się on w kości. Producent gwarantuje, że implant nie ulegnie usterkom (nie pęknie, nie rozkręci się, nie wygnie, itp).
Pacjent chce mieć ząb, ale to jak długo go utrzyma w jamie ustnej, zależy między innymi od stanu jego zdrowia, ale przede wszystkim od higieny. Duży wpływ mają również używki, takie jak tytoń czy alkohol.
O implant trzeba dbać bardziej niż o własny ząb. Należy dokładnie dbać o higienę oraz przestrzegać kalendarza wizyt kontrolnych. Tylko to może wydłużyć czas utrzymania implantu w jamie ustnej.

Czy lepiej leczyć własne zęby czy zrobić implanty?

Istnieją ściśle określone kryteria, które musi spełniać ząb aby można było go skutecznie leczyć. Jeżeli są one spełnione, to należy ząb leczyć, bo nawet najlepiej wykonany implant jest tylko sztuczną protezą. Wyjątki stanowią zęby resztkowe tzn.
kiedy zostały tylko nieliczne zęby, które nie mogą brać udziału w całkowitej rekonstrukcji łuków zębowych, a nawet czasami zaburzają estetykę planowanej pracy. Wtedy lepiej usunąć pozostałe zęby i wykonać jednolitą, estetyczną pracę implantoprotetyczną.